بوی عیدی بوی توپ بوی کاغذ رنگی...

خدایا!

در انتظار آنم که زیباترین اتفاقات رخ دهند،

اگرچه هیچ چیز بر روی زمین این ندا را تایید نمی کند،

ولی،

قلبم سرشار از امید است.


برشی از فیلم پابرهنه در بهشت ساخته ی بهرام توکلی

 

پ.ن1 : به امید روزی که همه ی ایرانی ها نوروز را در کنار خانواده ی خویش بگذرانند.

پ.ن2 : با آرزوی سالی پر از سلامتی و آرامش و آزادی...

پ.ن3 : سال نو مبارک. :)

+نوشته شده در جمعه ٢٧ اسفند ۱۳۸٩توسط بی داد | كامنت داني ()
اینجا همچنان زمستان است...

 

 

 

1.        پژوهش‌های انجام شده در ایران در سال‌های اخیر نشان می‌دهد در کلیه موارد خودکشی، نسبت زنان به مردان بیشتر بوده است و تقریبا نسبت پنج به دو دارد. سیما فردوسی روانشناس در حالی که سن افسردگی در زنان را 37سالگی می‌داند، می‌گوید: زنانی که در زیر خط فقر زندگی می‌کنند و به تنهایی با مشکلات می‌جنگند بیشتر در معرض آسیب‌های افسردگی قرار دارند. علاوه بر زنان سرپرست خانوار رقم افسردگی در میان زنان خانه‌دار نیز رو به افزایش است. احساس تنهایی، ترک خانه توسط فرزندان، کار بدون دستمزد، فقر اقتصادی، بها ندادن به ارزش اقتصادی و اجتماعی در جامعه، خشونت، نداشتن مشارکت اجتماعی، کمبود مراکز تفریحی، بالا بودن هزینه‌ها جهت تفریح و پر کردن اوقات فراغت از جمله علل بروز افسردگی در میان زنان است. (روزنامه روزگار 5/12/89)

2.        احمدی نژاد با اشاره به کشتار مردم لیبی به حاکم این کشور توصیه کرد به خواست مردم تن دهد. وی اقدامات صورت گرفته توسط حاکمان این کشور را زشت ارزیابی کرد و گفت: چطور ممکن است فردی پیدا شود که مردم خود را بمباران کرده و بکشد. ملت ها باید بتوانند حاکمان و مدیران خود را انتخاب و تعیین کنند که کشورشان در چه مسیری حرکت کنند. او همچنین با بیان اینکه اجازه دهید ملت ها حرف خود را آزادانه بیان کنند و از کرامت و احترام برخوردار باشند، اظهار داشت: منتظر تحول اصلی با آن موج بزرگی هستیم که تمام فریبکاری‌ها را در دنیا رسشه‌کن خواد کرد. (روزنامه روزگار 5/12/89)

 

حتی اگر این دو سال نبود،

حتی اگر امروز 625امین روز دربند بودن احمد زیدآبادی نبود،

حتی اگر امروز همه‌ی دوستانم اجازه‌ی ادامه تحصیل داشتند،

حتی اگر  رسانه ی ملی دو سال تمام معترضان و منتقدان و منافق و فتنه‌گر نمی‌خواند،

حتی اگر نیروهای لباس شخصی با باتوم و اسلحه خود را مدافع اسلام نمی خواند و با توجیه دفاع از اسلام، کشتار و سرکوب نمی‌کردند،

حتی اگر همه ی روسای دولت و مجلس گذشته ی نظام جمهوری اسلامی ایران معاند و محارب خوانده نمی شدند،

حتی اگر جعفر پناهی 20 سال ممنوع الکار و ممنوع الخروج نبود،

حتی اگر جشنواره‌ی موسیقی فجر سیاسی نبود و دکتر(؟) حسن عباسی داور جشنواره فیلم فجر نبود،

حتی اگر شورای نگهبان و کیهان نبود،

حتی اگر نمایندگان مجلس، نمایندگان ملت بودند،

حتی اگر بهزاد نبوی، مصطفی تاجزاده، نسرین ستوده، عبدالله مومنی، عیسی سحرخیز (و ده ها تن دیگر که شهرتی دارند و ندارند) آزاد بودند،

حتی اگر رسانه ها آزاد بودند، فقط صداوسیما نبود و فارس و کیهان و جوان و رسالت،

حتی اگر فرد کشته در حوادث 25بهمن، از سوی حسین شیعتمداری جاسوس از طرف نیروهای انقلاب در میان نیروهای ضدانقلاب خوانده نمی‌شد،

حتی اگر علیرضا افتخاری و  رئیس دانشگاه همنامش چهره‌ی ماندگار نبودند،

حتی اگر حاکمان، خویشتن را نماینده‌ی تام و تمام خداوند بر روی زمین نمی‌خواندند و مردمان منتقد حاکمان، ضد خدا و محارب و معاند و منافق و بازوی منافقین و موساد و سیا خوانده نمی‌شدند،

 

خواستم بگویم حتی اگر همه ی اتفاقات بد بالا رخ نمی­داد باز هم از دیدگاه من تلاش برای رفتن از این سرزمین (هرچند موقت) بهترین گزینه برای رهایی از رنجی ست که می‌بریم،

دیدم اغراق است...

 

پ.ن1 : هرگاه پایتان برای تصمیم‌گیری درباره‌ی رفتن از این دیار سست شد، به سخنرانی مسئولان در حوزه‌های مختلف گوش بسپرید، آنگاه عزمتان جزم‌تر می‌شود.

پ.ن2 : به امید روزی که مردمان این سرزمین بر سر دوراهی ای قرار نگیرند که یک سویش همه‌ی تعلقات عمر و زندگی را در سرزمین مادری گذاردن و رفتن است و سوی دیگرش ماندن در فضایی است که بیشتر دانستن برابر با درد بیشتر است...

پ.ن3 :

هست دیواری
به بلندای زمستان آیا؟

بوی باران و بهاران امّا

نرم و آهسته از آن می‌گذرند
با سلام و لبخند

راستی دیواری هست
که از آن نگذرد آواز بهار؟

پس چرا دشمن سرسبزی ما
می‌کشد گرد دل باغ حصار؟

امیرحسین سام


پ.ن4 : این وبلاگ دیروز دوساله شد، عنوان اولین پست "زمستان است" بود، از آن روز تا به امروز همچنان زمستان است ...

 

 

 

 

 

 

 

+نوشته شده در شنبه ٧ اسفند ۱۳۸٩توسط بی داد | كامنت داني ()