چند پیشنهاد فرهنگی

 

اخراجی های 2 را ببینید ولی به کسی نگویید که به دیدن این فیلم رفته اید!

مرد ناهی ِ از منکر سال های نه چندان دور، تا توانسته با عبور از خطوط قرمز اخلاقی جامعه و به سخره گرفتن شعور بیننده و با ریاکاری ِ هوشمندانه، بیننده را به تماشای بازیگرانی بامزه می برد. او در این فیلم نشان داده یک تنه و بدون نیاز به گلزارها و افشارها نیز می توان سینما را به ابتذال کشید، ابتذالی که سال های سال شهاب ها و گلشیفته ها و ترانه ها، صابرها از شرم ساری ِ بودن در چنین سینمایی نتوانند سر بلند کنند!

اگر توانستید سی دی قاچاق فیلم را تهیه کنید تا به فروشش ضربه بزنید!

 

برنامهء یکشنبه شب رادیوپیام را گوش دهید!

آنجایی که سهیل محمودی با آوای دلنشین خود شنوندگان و بینندگان ِ جان را به شب نشینی ای دعوت می کند بس خاطره انگیز! از همه چیز سخن به میان می آورد، از ادبیات می گوید، شعر می خواند، از موسیقی سخن به میان می آورد از فرخی یزدی می گوید از عارف قزوینی، مهندس بازرگان، آیت الله طالقانی تا بیژن ترقی و همه و همه .

و در نهایت لحظاتی شیرین را در میانه های شب سپری نموده و خداوند را شاکر می شوی که اگر سیما با نجف زاده هایش به ابتذال کشیده شده، در صدا، صداهای آزاده ای هنوز به گوش می رسد!

 

یک بار دیگر نوا مرکب خوانی استاد شجریان را گوش دهید!

اگر درگیر مشغلله ها و روزمرگی های ِ احمقانهء روزگارید لطفا" این کار را نکنید! هر گاه دلتان گرفت، هرگاه لبریزشدید از خواستن، سرشار شدید از عشق و دوست داشتن، هرگاه خواستید بودنتان را به رخ معشوق بکشید آنگاه به سراغش بروید.

به من هم بگویید وقتی که استاد در جواب نالهء نی ِ موسوی آواز سر می دهد :

غم زمانه خورم یا فراق کشم                    به طاقتی که ندارم کدام بار کشم؟

چه حسی به شما دست می دهد؟!

 

همین...

+نوشته شده در یکشنبه ۳٠ فروردین ۱۳۸۸توسط بی داد | كامنت داني ()